خانه » سلامت » کودکان بیش فعال و اختلال کمبود توجه بیش فعالی (ADHD)
کودکان بیش فعال و اختلال کمبود توجه بیش فعالی (ADHD)

کودکان بیش فعال و اختلال کمبود توجه بیش فعالی (ADHD)

اختلال کمبود توجه و کودکان بیش فعال در تقریباً ۳٪ از کودکان دبستانی دیده می شود (انجمن روانپزشکی امریکا، ۱۹۹۴).ما در مجله اینترنتی برفانک در مورد کودکان بیش فعال و نشانه های آن بیشتر توضیح خواهیم داد.

 

 

احتمال این تشخیص در پسر بچه ها سه برابر دختر بچه هاست .

 

 

کودکان بیش فعال

 

افراد مبتلا دارای سه نشانهٔ اصلی هستند:

 

 

فعالیت مفرط

 

 

بی توجهی

 

 

و تکانشگری

 

 

کودکان بیش فعال تقریباً بی و قفه به صحبت کردن جنبیدن، بالا رفتن، خزیدن، یا دویدن مشغول اند.

 

 

در کلاس نشستن و آرام بازی کردن برای آنان دشوار است و اغلب به فعالیت های فیزیکی خطرناک مبادرت می کنند.

 

 

حفظ توجه نیز برای آنان دشوار است، چنین می نماید که به آنچه گفته می شود گوش نمی دهند.

 

 

به آسانی حواسشان پرت می شود، از یک کار تمام نکرده به کار دیگر میپردازند.

 

 

پیروی از دستورات برایشان مشکل است، و اغلب لباس ها، لوازم التحریر و یادداشت های مدرسه را گم می کنند.

 

 

سطح تحمل ناکامی در آنان پایین و رعایت نوبت دیگران برایشان سخت و سازش آنان با همتایان ضعیف است.

 

 

قبل از آن که سوالی کامل شود، بدون تفکر پاسخ می دهند.

 

 

گفته های دیگران را قطع می کنند یا وسط گفته های آنان می پرند و در محاورات و کار گروه های دیگر مداخله میکنند

 

 

 

کودکان بیش فعال

یکی از وجوه افتراق آن از اختلالات ناشی از استرس

 

 

شروع آن قبل از ۷ سالگی است. انجمن روانپزشکی امریکا (۱۹۹۴) دورهٔ حداقل یک ساله را شرط افتراقی ADHD از اختلالات ناشی از استرس قرار داده است.

 

علل احتمالی بسیاری برای این اختلال مطرح شده است:

 

 

دخالت عوامل ژنتیک

 

 

عصب – شناختی

 

 

زیست شیمیایی

 

 

محیطی

 

 

از عوامل سبب ساز مطرح درکودکان بیش فعال:

 

 

آسیب زایمانی، تماس پیش از تولد با عوامل تراتوژن از قبیل الکل یا داروهای دیگر، زودرسی، عفونت های مبتلا کنندهٔ مغز، مسمومیت با سرب، کمبودهای ویتامینی، آلرژی های غذایی، یا واکنش به افزودنیها و رنگ های غذایی.

 

 

از میان تمام این علل، به نظر می رسد که ارث یکی از مؤثرترین انها باشد.

 

 

کودکان مبتلا به این اختلال با پیشرفت رشد، مشکلات ناشی از آن شامل شکست تحصیلی، عزت نفس پایین،اضطراب، افسردگی، و اشکال در یادگیری را که یا در نوجوانی و بزرگسالی پدیدار می شوند یا تا این دوره ادامه می یابند، پشت سر نمی گذارند.

 

 

کودکان بیش فعال

 

درمان کودکان بیش فعال:

 

 

۱. مؤثرترین درمان این اختلال، داروهای محرک روان هستند.

 

 

از میان داروهای مختلف ریتالین بیش از بقیه تجویز می شود.

 

 

ریتالین داروی محرکی است که بر روی کودکان بیش فعال نتیجهٔ معکوس دارد، و سبب افزایش توجه و کاهش بیقراری آنان می شود.

 

 

نتایج مثبت تجویز این دارو در عده ای از کودکان بیش فعال بسیار چشمگیر است.

 

 

لازم به ذکر است که گاه این دارو به بروز عوارض جانبی نامطلوب از قبیل از دست دادن اشتها، تأخیر رشد، مشکلات خواب، و خواب آلودگی در کلاس درس منجر می شود.

 

 

از این دارو نباید به منزلهٔ راه حلی تک مرحله ای استفاده کرد.

 

 

بلکه باید آن را همیشه با سایر برنامه های درمانی همراه کرد.

 

 

۲. روان درمانی برای خانواده ها و کودکان. از این روش در جهت کمک به والدین و خواهران و برادران استفاده می شود تا بتوانند بر رنجش و خشم خود فایق آیند.

 

 

از فنون تغییر رفتار به مثابهٔ روش آموزشی استفاده می شود تا به کودکان بیش فعال در به دست اوردن کنترل نسبی بر رفتارشان یاری رساند.

 

 

والدین نیز برای یادگیری نحوهٔ ادارهٔ کودکان بیش فعال به آموزش نیاز دارند.

 

 

۳ برنامه ریزی آموزشی، برای آن که محیط آموزشی بهینه ای در اختیار کودکان بیش فعال قرار گیرد، این گونه برنامه ریزی ها لازم خواهد بود.

 

 

معلمان باید یاد بگیرند که چگونه اوضاع را بدتر نکنند.

 

 

بهترین معلمان، کسانی هستند که در برابر مزاحمت های جزئی و درجاتی از فعالیت فیزیکی در کلاس انعطاف پذیری نشان می دهند،

 

 

ولی از سوی دیگر، به کلاس تا حدودی ساختار می دهند و رهنمودهایی ارایه می کنند.

 

 

معلم می تواند به کودکان کمک کند که کار را به واحدهای کوچک و قابل اداره تقسیم و فعالیت مفرط خود را در مجرای پاسخ های حرکتی ابزاری و توجهی مناسب هدایت کنند.

برچسب ها : ,
ایمیل شما آشکار نمی شود

نوشتن دیدگاه

تمام حقوق مادی , معنوی , مطالب و طرح قالب برای این سایت محفوظ است - طراحی شده توسط پارس تمز